آیا وقت خانه تکانی در ارگ فرارسیده است؟

چیزی کم چهارسال قبل از امروز نوشتهء "مافیای ارگ ریس جمهور را بکجا میکشاند" این نویسنده خشم اداره چیان ارگ را چنان برانگیخت که علاوه بر سایر اقدامات خصمانه، یک دشنامنامه طویلی بقلم آصف ننگ، سخنگوی وقت اداره امور، (البته به هدایت مدیران ارگ)، حوالی من گردید.

در آنزمان طی یک فرصت چندروزه ی رفت و آمد به ارگ به این حقیقت واقف گردیدم که شخص ریس جمهور در چنان یک سیستم پیچیده ی کنترول و نفوذ گیر مانده است که تصامیم، مدیریت و حتا تفکرشرا به گروگان داده است. از جمله مقاماتی را که من به اعمال کنترول و انحصار بر دستگاه ارگ مقصر دانستم یکی عمر داودزی، ریس دفتر، بود.

در دشنامنامهء آقای ننگ به من اذعان شده بود که "هتک حرمت به شخصیت های ملی که مایه افتخار ملت هستند" یک جرم بوده و انتقاد من از آقایون داودزی و فاروق وردگ (ریس اداره امور وقت) یک عمل زشت و دیکته شده است.

حالا روزنامه نیویارک تایمز، به نقل از مقامات ارشد حکومتهای افغانستان و امریکا، عمرداودزی را به اخذ رشوه از حکومت ایران و توسعه منافع رژیم احمدی نژاد در ارگ ریاست جمهوری متهم کرده است.

از شناختی که من از حامدکرزی دارم، فکر میکنم ضمن رد اتهامات وارده بر آقای داودزی از وی قاطعانه (شاید هم لجوجانه) حمایت خواهد ورزید.

داودزی، و سیستمی را که او در ارگ ایجاد نموده است، قویتر و منطقی تر از عواطف و احساساتی است که آقای کرزی بر اساس آن دولتداری میکند. چون شناخت آقای کرزی از وقایع و حوادث و بینش سیاسی او برخاسته از آموزه های نامریی سیستمی است که داودزی جزء آن است، نمیتوان توقع واکنش خارق العاده را از ریاست جمهوری در مورد اتهامات وارده نمود. در چند سال گذشته، آقای کرزی ناخودآگاه و کورکورانه چنان در سیستم کنترول و نفوذ بر ارگ فرورفته است که حالا از نظر فکری و عملی کاملا وابسته به اطرافیان چون داودزی گردیده است.

حمایت بلاقید و شرط ریس جمهور از اطرافیان و دستیاران نابکاراش حقایق را از انظار عامه نمی پوشاند، بلکه فقط این حس کاذب را در ارگ ایجاد میکند که "مردم نمیدانند".

قدرت حاکم بر ارگ و بخصوص بر ذهن و تصامیم ریس جمهور را نمیتوان تنها به عمر داودزی نسبت داد، چونکه او یکی از مهره های کنترول و نفوذ در سیستم دولتی افغانستان است. داودزی در چند سال گذشته به حد کافی در نصب و گماشت مقامات، در داخل و بیرون ارگ، دست باز داشته است و بنابر همین دلیل از گزند اتهامات معافیت دارد.

در چهارسال گذشته هم اوضاع عمومی کشور بصورت نگران کننده بدتر شده است و هم میزان تایید اجراات و محبوبیت شخص ریس جمهور به پایین ترین حد کاهش یافته است.

ارگ، که عادتا اخبار ناخوشآیند را رد میکند، شاید با جزء دوم این حقایق موافق نباشد و برای بخش امنیتی آن شاید دلایل گوناگونی را ارایه نماید. این روش جهت پوشش ناکارایی ها و غلط کاری های آن مقاماتی صورت میگیرد که در بوجود آوردن بحرانهای موجود نقش دارند.

اما وقتی مقامات برای توجیه فساد و غلط ورزی هایشان بهانه میتراشند، توجیه میآورند و به این و آن استدلال متوصل میگردند آیا ریس جمهور به نتایج کار توجه میکند و تصمیم مستقل میگیرد؟ و اگر موضوع داودزی را مثال قرار دهیم، آیا آقای کرزی به پاسخ این پرسش میندیشد که در چهارسال گذشته ارگ با داودزی چی دست آوردی داشته است؟

آقای کرزی هم گزارش سازمان صحی جهان در رابطه به عمومیت بیماری های روانی در شصت در صد نفوس افغانستان را طعنه آمیزانه مردود دانست و هم هرگونه علایم اینگونه بیماری ها را در شخص خود شدیدا رد نموده است. اما آیا این بیمار است که تشخیص میکند یا داکتر؟ ریس جمهوری که یکروز از ترس آیندهء تاریک یگانه فرزندش در محضر عام میگیرید، و روز دیگر به این سفسطه مباهات میورزد که خارجی ها بدلیل ثروت بیکران معادن افغانستان به افغانها دست به سینه ایستاده اند – آیا میداند این علایم از چگونه روان منشا میگیرد؟

یک متخصص بیمارهای روانی بیشتر از حرفهای پراگنده به سلامت فکری و واکنش منطقی یک مریض توجه میکند و مبتنی بر آن حکم تشخیص اشرا صادر میکند. دیده شود، آیا سلامت روانی ریس جمهور در حدی است که با یک خانه تکانی عمومی در ارگ، خودشرا از اسارت جاسوسان و فاسدان آزاد سازد؟

Who thwarted attack on UN in Herat?

A statement issued by the UN Secretary-General’s office is different from a statement issued by the Special Representative of the UN, Staff de Mistura, in one important way.

The SG’s statement first thanks “Afghan National Security Forces” but the SRSG’s statement first commends “the internal international security guards for their bravery and courage” in responding to Saturday’s attack on a UN compound in Herat Province.

At least two Afghan police guards were injured during the firefight with the attackers.

Shot in their own country in defense of the UN, why were Afghans treated secondary to “the internal international security guards” by UNAMA, one can ask the organization.

As everyone expresses gratitude that no UN staffer was affected in the incident, and also condemns, in strongest terms, the perpetuators, we don’t hear about the wounded heroes – why?

Hazaras win Kabul from Tajiks, Pashtuns

At least 12 of Kabul’s 33 seats in the upcoming Wolesi Jirga have been won, somewhat democratically, by ethnic Hazaras (9 men, 3 women).

The number is higher both from Tajiks 11 (8 men, 3 women) and Pashtuns (6 men, 3 women) respectively.

Hazaras also lead the gender-segregated lists in terms of their voting proportion with Haji Muhaqiq top among male and Fatima Nazari first in female representatives.

Also elsewhere in the country, Hazaras have scored high promising them a fairly good representation in the next parliament.

They win with ballots, not bullets, so deserve a big congratulation!

As to what will be the social and political consequences of this election amid growing insecurity, well, it’s too early to predict in our usually unpredictable circumstances.

Perhaps, as seen in Iraq, the US will have fewer friends than Iran among Afghan lawmakers.

Control, censor or coordination?

“We have been instructed not to talk to journalists. Only the GMIC [government media and information center] can talk,” director of the Afghan Red Crescent (ARCS) Office in Kandahar Province told me over the phone. I needed quotes/info for a story on conflict-related internal displacement – a humanitarian issue which falls within the core realms of the ARCS.

“Coordination” is the word you’d receive if you ask government officials why information is strictly controlled. The government, they say, should speak in one voice.

Principally and constitutionally, the ARCS should be independent and neutral from government politics. And when it comes to humanitarian information/analysis the ARCS must be a credible, transparent and accessible source.

Indeed, this war is not only about suicide/IED attacks and aerial strikes by warring parties. It is equally fought through propaganda, spin and lies. For this so-called ‘soft war’ there are structures, bodies and spin doctors.

Filtered information is not good for the health of societies, history tells us. The challenge is on journalists how to write the unfiltered truth.